Waar blijft de Nederlandse revolutie

Europese lente: Waar blijft die Nederlandse revolutie nou?

opstand,revolutie,europese lente,actie
Er is genoeg om de straat voor op te gaan. Maar in Nederland blijven de demonstraties uit. Natuurlijk, op Facebook wordt van alles georganiseerd, maar ‘vind-ik-leuk’ is niet echt een revolutionaire kreet. Waar blijft de opstand?

Waar blijft die revolutie nou? Ruim dertig jaar geleden rolden de tanks nog door de Amsterdamse straten. Brandstof voor revolutie is er nog in overvloed: woede, onbehagen, frustratie. Maar wat mist, is een richting: grote dromen en verhalen over hoe we de uitdagingen van de eenentwintigste eeuw te lijf kunnen gaan.

Het probleem is dat we het NOG te goed hebben. Die crisis is groot, maar niet groot genoeg schijnbaar, WE LATEN ONS VOORLIEGEN DOOR HET NEOLIBERAAL KABINET VAN RUTTE EN DE PANAMA PAPERS TONEN WEER EENS AAN DAT BANKIERSTOPBESTUURDERS EN RIJKEN SCHIJT HEBBEN AAN ONS DE NORMALE BURGER. Hoe vreemd is het nu werkelijk dat er geen massademonstraties zijn in een van de rijkste, veiligste en gezondste landen ter wereld? Dat er geen opstand is in het land waar de (jeugd)werkloosheid relatief laag is, het onderwijs goedkoop en de uitkeringen – in internationaal perspectief – nog altijd ruimhartig? Studenten zijn de revolutionaire klasse bij uitstek, maar in 2011 gaf 85 procentDat bleek uit onderzoek van ING. aan tevreden te zijn met de eigen financiële situatie. Hbo’ers verwachtten een startsalaris van gemiddeld 2.063 euro; wo’ers rekenen op minstens 2.325 euro, dus waarom zouden we? laat die gezinnen die niet rond kunnen komen maar barsten.

Armoede is niet de schuld van dit kabinet dat doen ze zelf wordt er steeds meer geroepen, kinderen die niet op schoolreisje kunnen omdat de ouders het kunnen betalen, wat een onzin lees je op de verschillende social media, in Nederland is er geen armoede is de algemene gedachte. En ‘demonstrant’ staat ook niet best op je cv. DUS LAAT DIE ARME MEDEBURGER MAAR BARSTEN!.

Het individualisme is ons met de paplepel ingegoten. Voor een demonstratie heb je een collectief nodig: een partij, een vakbond, een kerk misschien. Maar wij zijn geen lid, nergens niet, hoogstens bij een uit de hand gelopen discotheek als het studentencorps. De verbinding tussen hoog- en laagopgeleiden (waar de echte klappen vallen) is bovendien zwakker dan ooit. Via Facebook kun je van alles organiseren, maar ‘vind-ik-leuk’ is niet echt een revolutionaire kreet.

Brandstof voor revolutie is er in overvloed: woede, onbehagen, frustratie. Maar wat mist, is een richting EEN LEIDER: grote dromen en verhalen over hoe we de uitdagingen van de eenentwintigste eeuw te lijf kunnen gaan, een richting die in landen om ons heen wel van de grond komt. DE EUROPESE LENTE IS BEGONNEN IN LANDEN ALS SPANJE, FRANKRIJK EN ENGELAND.

Lees verder op stopdebankiers.eu

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!