Leugens over het associatieverdrag

De vijf grootste leugens over het associatieverdrag met Oekraïne. Longread.

verdrag

 Er wordt van alles gelogen over het associatieverdrag waarover u op 6 april mag stemmen. Dat kan makkelijk, want het is een juridische en dus niet eenvoudig te doorgronden tekst. Het zou, volgens D66 dan ook geen goed idee zijn om er een referendum over te houden, want de mensen snappen er toch niets van. Maar als ‘de mensen’ er niets van snappen, dan zullen ‘de politici’ er ook wel niets van snappen, denk ik dan maar. Tweede Kamerleden zijn namelijk allang gewend om te tekenen bij het kruisje als het gaat om meer EU.

Ik heb de moeite genomen om me door die taaie tekst te worstelen om te kijken hoe de waarheid van de leugen kan worden gescheiden. (Hier de officiële tekst.)

Hieronder de vijf belangrijkste leugens over het associatieverdrag, en hoe die betrekkelijk eenvoudig ontmaskerd kunnen worden.

 

  1. Het verdrag gaat niet over samenwerking met de NAVO.

 

Zegt bijvoorbeeld Juncker.

Strikt genomen is dat juist. Woorden als ‘NAVO’ en ‘NATO’ komen in het associatieverdrag verdrag niet voor. Maar het  verdrag gaat weldegelijk over versterkte militaire samenwerking tussen de EU en Oekraïne. En gaat zo verder op de gevaarlijke blokvorming ten aanzien van Rusland. Zo vinden we in het verdrag teksten als deze:

De partijen onderzoeken mogelijke samenwerking op militair of technologisch vlak. Oekraïne en het Europees Defensieagentschap (EDA) onderhouden nauwe contacten over de verbetering van de militaire capaciteit, ook op technologisch vlak.

 

De partijen intensiveren de praktische samenwerking op het vlak van conflictpreventie en crisisbeheer, in het bijzonder met het oog op versterkte deelname van Oekraïne aan civiele en militaire operaties inzake crisisbeheer onder leiding van de EU en aan oefeningen en opleidingen, ook die in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB).

  1. Het is alleen een handelsverdrag.

Dit wordt telkens weer benadrukt door de voorstanders. De economie van Oekraïne is overigens net zo groot als die van Noord Holland. De Nederlandse export naar Oekraïne is 0,179 procent van de totale export, dus waar hebben we het over. Maar dat het alleen om handel gaat, en dat dit heel belangrijk is, wordt zelfs benadrukt in de officiële argumentatielijn voor de campagne (die niet zo mag heten) van het kabinet, zo blijkt uit het gelekte campagneplan van het kabinet. (PDF)

Dat het in werkelijkheid om veel meer gaat dan een handelsverdrag, is al overtuigend met veel citaten ontmaskerd, bijvoorbeeld in deze Telegraaf column van Leon de Winter. Zelfs in de officiële voorlichting van de referendumcommissie wordt overigens al toegegevendat het meer is dan alleen een handelsverdrag.

  1. Het verdrag gaat niet over een EU lidmaatschap.

Dat wordt benadrukt in de voorlichting van de Nederlandse overheid. Dat benadrukt bijvoorbeeld ook Juncker. Nog sterker uitte een van de onderhandelaars voor het verdrag, de vroegere Eurocommissaris Karel de Gucht zich erover: Nooit zou Oekraïne bij de EU moeten komen:

Tijdens mijn leven zie ik Oekraïne nooit lid worden van de EU.

Maar het verdrag dat door personen als De Gucht werd opgesteld, ademt precies de omgekeerde geest. Al direct in het begin van het verdrag worden de doelstellingen uiteen gezet. Het verdrag gaat 100% om toenemende integratie binnen de EU.

Het is dus niet zo vreemd dat de regering in Oekraïne weet dat dit verdrag wel gaat over een toekomstig EU lidmaatschap.

De teneur in het verdrag is er een van voorkoken:

Doelstellingen

  1. Er wordt een associatie tot stand gebracht tussen de Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds.

2. Deze associatie heeft ten doel:

  1. geleidelijke toenadering tussen de partijen te bewerkstelligen op basis van gemeenschappelijke waarden en nauwe en geprivilegieerde banden, en de associatie van Oekraïne met het EU-beleid en de deelname aan programma’s en agentschappen te vergroten;
  2. een passend kader voor een versterkte politieke dialoog tot stand te brengen over alle zaken van wederzijds belang;
  3. vrede en stabiliteit te bevorderen, bewaren en versterken, zowel op regionaal als op internationaal niveau, in overeenstemming met de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties en van de Slotakte van Helsinki van 1975 van de Conferentie over veiligheid en samenwerking in Europa en met de doelstellingen van het Handvest van Parijs voor een Nieuw Europa van 1990;
  4. de voorwaarden te scheppen voor versterkte economische en handelsrelaties in het licht van de geleidelijke integratie van Oekraïne in de interne markt van de EU, onder meer door het opzetten van een diepe en brede vrijhandelsruimte als bepaald in titel IV (Handel en daarmee verband houdende aangelegenheden) van deze Overeenkomst, en de inspanningen van Oekraïne te ondersteunen om de overgang naar een goed functionerende markteconomie te voltooien, onder meer door de wetgeving geleidelijk af te stemmen op de EU-wetgeving;
  5. de samenwerking te versterken op het gebied van justitie, vrijheid en veiligheid, om zo de rechtsstaat en het respect voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden te versterken;
  6. de voorwaarden te scheppen voor steeds nauwere samenwerking op andere gebieden van wederzijds belang.

Conclusie: Het associatieverdrag vormt het voorportaal tot een EU lidmaatschap.Het gaat over ‘afstemming’ van Oekraïne met EU wetgeving. Over ‘nauwere samenwerking’,  over ‘voorwaarden scheppen’,  over ‘geleidelijke toenadering.’ Het staat er allemaal letterlijk in!

  1. Met het verdrag kan de corruptie in Oekraïne bestreden worden.

Oekraïne is het meest corrupte land van Europa. Het zit tot diep in de haarvaten van het systeem. Er wordt vaak in opiniestukken in de Mainstream kranten gehoopt dat de corruptie afneemt, en de oligarchen hun macht verliezen, maar dat wordt dan niet ondersteund met concrete feiten. Oekraïne bungelt ergens onderaan in de corruptie index van de wereld. Dat Oekraïne daarin ligt stijgt komt alleen maar omdat er steeds meer landen worden meegenomen in deze index. Sterker nog: deze corruptie is nog steeds groeiende!

Dat de corruptie in Oekraïne terugneemt, wordt bijvoorbeeld gesuggereerd in de propagandistische berichtgeving van de NOS. Het is sowieso een argument voor het verdrag dat je vaak hoort. Met name vanuit het bedrijfsleven gaan er stemmen op dat het associatieverdrag gaat helpen bij de corruptiebestrijding.

Maar geeft het verdrag er zelf ook aanleiding toe dit aan te nemen?Zeker, de corruptie wordt genoemd in het verdrag. De samenwerking zou erop gericht zijn om de corruptie te bestrijden:

De samenwerking is er met name op gericht het justitiële apparaat te versterken, de doeltreffendheid ervan te verbeteren, de onafhankelijkheid en onpartijdigheid te waarborgen en corruptie te bestrijden.

Er wordt in het verdrag gesproken over ‘samenwerking’ in de bestrijding van de corruptie bij de overheid en in de publieke sector. Bij het gunnen van opdrachten zou er sprake moeten zijn van transparante gunningsprocedures:

Alle opdrachten worden gegund aan de hand van transparante en onpartijdige gunningsprocedures die corruptiepraktijken voorkomen.

Er is sprake van wederzijdse voornemens:

De partijen nemen doeltreffende maatregelen om fraude, corruptie en andere illegale activiteiten te voorkomen en te bestrijden, onder andere door middel van wederzijdse administratieve en juridische bijstand op de terreinen waarop de overeenkomst van toepassing is.

Op geen enkele wijze wordt Oekraïne in het verdrag afgedwongen om de corruptie te bestrijden. Concrete stappen komen er niet in voor. Alles wat er in het verdrag over staat, blijft hangen bij vrijblijvende algemeenheden. Dus: te stellen dat de enorme corruptie in Oekraïne aangepakt zou worden met dit verdrag, is niet op de tekst ervan gebaseerd. En eigenlijk ook niet op de intentie, want die intentie is niet in de inleiding te vinden.

 

  1. Het associatieverdrag heeft niets te maken met open grenzen en immigratie.

Je zult de voorstanders van het verdrag niet horen spreken over immigratie. Het onderwerp wordt in de media buiten de discussie gehouden. Een te gevoelig onderwerp.Maar ergens niet over spreken is ook een vorm van liegen.

Ondertussen is er bijvoorbeeld aan de grens van Polen met Oekraïne sprake van een reëel probleem:

De 482 kilometer lange grens met Oekraïne is sinds 2004 een populaire route onder smokkelaars om goederen en mensen de EU binnen te smokkelen. De grenscontrole is daarom streng, met vaak lange wachttijden tot gevolg. Het grensgebied bestaat uit rivier, landerijen en bergen. Hoge hekken met wachttorens moeten irreguliere migranten buiten de deur houden. Dat lukt lang niet altijd. Vooral de Karpaten zijn een geliefd gebied onder mensensmokkelaars.

In het verdrag wordt er expliciet gesproken over het vergemakkelijken van de migratie vanuit Oekraïne. Bijvoorbeeld door er een visumvrije zone van te maken:

Erkennend dat het van belang is op termijn een visumvrije regeling in te voeren voor de burgers van Oekraïne, mits aan alle voorwaarden voor een goed beheerde en veilige mobiliteit wordt voldaan.

Ook wordt arbeidsmigratie vanuit Oekraïne vergemakkelijkt:

Rekening houdend met de arbeidsmarktsituatie in de lidstaten, hun wetgeving en de voorschriften die in de lidstaten en in de EU gelden op het gebied van de mobiliteit van werknemers:

  1. dienen de door de lidstaten in het kader van bilaterale overeenkomsten verleende werkgelegenheidsmogelijkheden voor Oekraïense werknemers behouden te blijven en zo mogelijk te worden verbeterd;

  2. dienen de overige lidstaten de mogelijkheid van het sluiten van soortgelijke overeenkomsten te overwegen.

 

Dit zijn dus de belangrijkste punten die u in het achterhoofd kunt hebben bij de discussie en de overweging: 1. Het gaat om militaire samenwerking. 2. Het is veel meer dan een handelsverdrag. 3. Het is de eerste fase voor EU lidmaatschap. 4. De corruptie in Oekraïne gaat er niet mee bestreden worden. 5. Het vergemakkelijkt de immigratie.

Bron: de nieuwe realist

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!